Łódź (woj. łódzkie) Zobacz innych prawników. Art. 97. pod. tow. i usł. - Ustawa o podatku od towarów i usług - 1. Podatnicy, o których mowa w art. 15 i art. 15a, podlegający obowiązkowi zarejestrowania jako podatnicy VAT czynni, są obowiązani przed dniem dokonania pierwszej wewnątrzwspólnotowej Przede wszystkim wskażmy, że w myśl art. 109 ust. 1 ustawy o VAT podatnicy, u których sprzedaż jest zwolniona od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9, są obowiązani prowadzić ewidencję sprzedaży za dany dzień, nie później jednak niż przed dokonaniem sprzedaży w dniu następnym. Ponadto ustawą nowelizującą dodany został art. 109 ust. 3b ustawy:. Podatnicy, o których mowa w art. 99 ust. 1, są obowiązani przesyłać, na zasadach określonych w art. 99 ust. 11c, za każdy miesiąc do urzędu skarbowego, za pomocą środków komunikacji elektronicznej, ewidencję, o której mowa w ust. 3, łącznie z deklaracją podatkową, w terminie do złożenia tej deklaracji. Łódź (woj. łódzkie) Marlena Kalisiewicz. Warszawa (woj. mazowieckie) Zobacz innych prawników. Art. 7. pod. tow. i usł. - Ustawa o podatku od towarów i usług - 1. Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, w tym również: 1) przeniesienie 11c. Deklaracje podatkowe, o których mowa w ust. 1–3, są składane zgodnie z wzorem dokumentu elektronicznego w rozumieniu ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne, który obejmuje deklarację i ewidencję, o której mowa w art. 109 obowiązek prowadzenia ewidencji Zwolnienie z VAT ze względu na rodzaj prowadzonej działalności określa art. 43 ust 1 ustawy o VAT (stan na dzień 1.01.2014 rok). Należy pamiętać że obecne prawo wymaga aby podstawa zwolnienia z VAT znalazła się na fakturze. Podstawa zwolnienia z VAT - zwolnienie przedmiotowe ze względu na rodzaj wykonywanej działalności "Art. 43 Podstawa opodatkowania VAT ma istotne znaczenie, od prawidłowego jej ustalenia zależy bowiem wysokość podatku. Pomimo, jak się wydaje, jasnych przepisów w tym zakresie, praktyka pokazuje, że podatnicy mają problem z jej ustaleniem. Definicja podstawy opodatkowania została określona w art. 29a ust. 1 ustawy o VAT. MPa5bo. Ustawa z dnia 22 listopada 2018 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług z podpisem Prezydenta. Sprawdź co się zmieni w 2019 r. Ustawa z dnia 22 listopada 2018 r. nowelizuje ustawę z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2018 r. poz. 2174; dalej: ustawa o VAT, ustawa nowelizowana) w celu skorelowania poziomu stawek tego podatku ze stanem finansów publicznych. Stosownie do art. 146a ustawy nowelizowanej, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2018 r. stawki podatku VAT wynoszą: 23% (art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110); 8% (art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz tytuł załącznika nr 3 do tej ustawy); 7% (dla zryczałtowanego zwrotu podatku rolnikom ryczałtowym – art. 115 ust. 2); 4% (dla podatników świadczących usługi taksówek osobowych – art. 114 ust. 1). W art. 1 ust. 1 pkt 1 ustawy nowelizującej utrzymano podwyższone stawki podatku VAT, tzn. 23%, 8%, 7% i 4%, uzależniając okres ich stosowania od wskaźników: – relacji państwowego długu publicznego netto do produktu krajowego brutto, o której mowa w art. 38a pkt 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. z 2017 r. poz. 2077, ze zm.; dalej: ustawa o finansach publicznych) oraz – sumy corocznych różnic pomiędzy wartością relacji wyniku nominalnego do produktu krajowego brutto oraz poziomem średniookresowego celu budżetowego, o której mowa w art. 112aa ust. 5 ustawy o finansach publicznych. W ustawie o VAT dodany art. 146aa ust. 1 stanowi więc, że stawki w wysokości 23% i 8%, jak również stawka zryczałtowanego zwrotu podatku rolnikom ryczałtowym w wysokości 7% i oraz stawka ryczałtu dla podatników świadczących usługi taksówek osobowych w wysokości 4% będą obowiązywać od 1 stycznia 2019 r. do końca roku następującego po roku, w którym wskaźniki osiągną wyznaczone w tym przepisie poziomy (tzn. omówione wyżej rozumienie relacji 43% oraz sumy nie mniejszej niż -6%). Zobacz: Podatki Natomiast ust. 2 w dodanym art. 146aa ustawy o VAT zobowiązuje ministra właściwego do spraw finansów publicznych do ogłoszenia w drodze obwieszczenia informacji o końcu okresu obowiązywania podwyższonych stawek podatku, tj. o powrocie wysokości stawek podatku do poziomu 22%, 7%, 6,5% i 3%. Obwieszczenie takie będzie opublikowane najpóźniej do 31 października roku poprzedzającego rok, w którym zaczną obowiązywać niższe stawki podatku, a więc wtedy, gdy będzie już znana wysokość wskaźników, wymienionych w art. 146aa ust. 1 ustawy o VAT. Przyjęte rozwiązanie umożliwi podatnikom wcześniejsze podjęcie odpowiednich działań związanych z przygotowaniem się do zmiany wysokości stawek podatku VAT (np. dostosowanie systemów ewidencyjnych i księgowych). Z uwagi na zmianę treści upoważnienia ustawowego do wydania rozporządzenia na podstawie art. 146d ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, umożliwiającego obniżenie stawek podatku do wysokości 0%, 5% i 8% dla dostaw niektórych towarów lub świadczenia niektórych usług[1], konieczne będzie wydanie przez ministra właściwego do spraw finansów publicznych nowego rozporządzenia. Dlatego w art. 2 ustawy nowelizującej rozstrzygnięto, że dotychczasowe przepisy wykonawcze zachowają swą moc do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 146d ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, w brzmieniu nadanym ustawą nowelizującą, jednak nie później niż do dnia 31 grudnia 2019 r. Ustawa wejdzie w życie z dniem 1 stycznia 2019 r. [1] Obecnie jest to rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 23 grudnia 2013 r. w sprawie towarów i usług, dla których obniża się stawkę podatku od towarów i usług, oraz warunków stosowania stawek obniżonych (Dz. U. z 2017 r. poz. 839, ze zm.). Źródło: Przygotuj się do stosowania nowych przepisów! Poradnik prezentuje praktyczne wskazówki, w jaki sposób dostosować się do zmian w podatkach i wynagrodzeniach wprowadzanych nowelizacją Polskiego Ładu. Tyko teraz książka + ebook w PREZENCIE Odpowiedź: Od 1 stycznia 2017 r. na małych i średnich przedsiębiorcach (prowadzących księgi podatkowe przy użyciu programów komputerowych) ciążyć będzie jedynie obowiązek przekazywania w formacie JPK danych wynikających o prowadzonej ewidencji VAT. Obowiązek przekazywania innych danych w formacie JPK na żądanie organów podatkowych (w tym dotyczących wyciągów bankowych oraz magazynu) na małych i średnich przedsiębiorcach (prowadzących księgi podatkowe przy użyciu programów komputerowych) ciążyć będzie dopiero od 1 lipca 2018 r. Uzasadnienie: Z art. 193a § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tekst jedn.: Dz. U. z 2015 r. poz. 613 z późn. zm.) – dalej wynika, że w przypadku prowadzenia ksiąg podatkowych przy użyciu programów komputerowych, organ podatkowy może żądać przekazania całości lub części tych ksiąg oraz dowodów księgowych za pomocą środków komunikacji elektronicznej lub na informatycznych nośnikach danych, w postaci elektronicznej odpowiadającej strukturze logicznej, o której mowa w art. 193a § 2 wskazując rodzaj ksiąg podatkowych oraz okres, którego dotyczą. Z kolei art. 193a § 2 stanowi, że struktura logiczna postaci elektronicznej ksiąg podatkowych oraz dowodów księgowych, z uwzględnieniem możliwości wytworzenia jej z programów informatycznych używanych powszechnie przez przedsiębiorców oraz automatycznej analizy danych, jest dostępna w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw finansów publicznych. To właśnie dane w postaci elektronicznej odpowiadającej strukturze logicznej, o której mowa w art. 193a § 2 stanowią Jednolity Plik Kontrolny. Wynikający z art. 193a obowiązek przekazywania danych w formacie JPK istnieje na żądanie organów podatkowych. Inaczej ma się rzecz z obowiązkiem przekazywania w formacie JPK danych wynikających o prowadzonej ewidencji VAT, który wynika z art. 82 § 1b W tym zakresie informacje w tym formacie muszą być przekazywane bez żądania, co miesiąc. Wskazane przepisy weszły w życie z dniem 1 lipca 2016 r. (zob. art. 31 pkt 2 ustawy z 10 września 2015 r. o zmianie ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1649 z późn. zm.) – dalej Od tego dnia obowiązek przekazywania danych w formacie Jednolitego Pliku Kontrolnego (zarówno obowiązek przekazywania danych na żądanie, jak i comiesięczny obowiązek przekazywania danych wynikających z ewidencji VAT) mają tylko: 1) podatnicy, płatnicy oraz inkasenci będący dużymi przedsiębiorcami w rozumieniu ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (tekst jedn.: Dz. U. z 2015 r. poz. 584 z późn. zm.) – dalej oraz 2) podmioty niebędące przedsiębiorcami w rozumieniu o cechach podobnych do dużych przedsiębiorców. Na pozostałych podmiotach, tj. na podatnikach, płatnikach oraz inkasentach będących mikroprzedsiębiorcami, małymi przedsiębiorcami oraz średnimi przedsiębiorcami, jak również – jak wynika z interpretacji ogólnej Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2016 r., – niebędących przedsiębiorcami podmiotów, których zatrudnienie oraz obrót lub suma aktywów nie przekraczają limitów przewidzianych dla mikroprzedsiębiorców, małych przedsiębiorców lub średnich przedsiębiorców, obowiązek przekazywania danych w formacie Jednolitego Pliku Kontrolnego na żądanie organów podatkowych istnieć będzie dopiero od 1 lipca 2018 r. (zob. art. 29 Natomiast comiesięczny obowiązek przekazywania danych wynikających z ewidencji VAT ciążyć będzie na: 1) mikroprzedsiębiorcach oraz – jak wynika z interpretacji ogólnej Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2016 r. ( – niebędących przedsiębiorcami podmiotach, których zatrudnienie oraz obrót lub suma aktywów nie przekraczają limitów przewidzianych dla mikroprzedsiębiorców – za miesiące, które przypadają od dnia 1 stycznia 2018 r. (zob. art. 6 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 13 maja 2016 r. o zmianie ustawy - Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 846) – dalej z dnia 13 maja 2016 r.), 2) małych i średnich przedsiębiorcach oraz – jak wynika z interpretacji ogólnej Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2016 r. ( – niebędących przedsiębiorcami podmiotów, których zatrudnienie oraz obrót lub suma aktywów nie przekraczają limitów przewidzianych dla małych przedsiębiorców lub średnich przedsiębiorców - za miesiące, które przypadają od dnia 1 stycznia 2017 r. (zob. art. 6 ust. 2 pkt 1 z dnia 13 maja 2016 r.) 3) pozostałych podatnikach VAT – za miesiące, które przypadają od 1 lipca 2016 r. (zob. art. 6 ust. 1 z dnia 13 maja 2016 r.). Mając to na uwadze wyjaśnić pragnę, że od 1 stycznia 2017 r. na małych i średnich przedsiębiorcach (prowadzących księgi podatkowe przy użyciu programów komputerowych) ciążyć będzie jedynie obowiązek przekazywania w formacie JPK danych wynikających o prowadzonej ewidencji VAT. Obowiązek przekazywania innych danych w formacie JPK na żądanie organów podatkowych (w tym dotyczących wyciągów bankowych oraz magazynu) na małych i średnich przedsiębiorcach (prowadzących księgi podatkowe przy użyciu programów komputerowych) ciążyć będzie dopiero od 1 lipca 2018 r. Jednocześnie pragnę wyjaśnić, że z punktu widzenia obowiązku przekazywania danych w formacie JPK dodanie z dniem 1 stycznia 2018 r. art. 109 ust. 8a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (tekst jedn.: Dz. U. z 2016 r. poz. 710 z późn. zm.) – dalej oznacza, że od 1 stycznia 2018 r. czynni podatnicy VAT (tj. podatnicy prowadzący pełną ewidencję VAT) nie będą mieli zgodnej z prawem możliwości wyłączenia przekazywania w formacie JPK danych wynikających o prowadzonej ewidencji VAT poprzez prowadzenie tej ewidencji w formie papierowej. W konsekwencji od 1 stycznia 2018 r. obowiązek przekazywania w formacie JPK danych wynikających o prowadzonej ewidencji VAT ciążyć będzie na wszystkich podatnikach VAT czynnych. Tomasz Krywan, autor współpracuje z publikacją Vademecum Doradcy Podatkowego Odpowiedzi udzielono r. Opublikowano: 3 czerwca 2020 Tagi: art. 28 ustawy o VAT, rozliczanie vatMiejsce świadczenia w rozumieniu przepisów ustawy o VAT oznacza miejsce opodatkowania danej czynności. Miejsce świadczenie uregulowane jest aż w kilkunastu artykułach ustawy o VAT ( i jest zagadnieniem szczególnie złożonym, a przy tym bardzo ważnym z punktu widzenia prawidłowości rozliczeń VAT. Przepisy w zakresie określenia miejsca świadczenia usług decydują, które z nich i na jakich warunkach są opodatkowane w Polsce, a które w innym świadczenia usług – zasady ogólneNie w każdym przypadku faktyczne miejsce wykonania danej czynności jest miejscem jej świadczenia. Ogólną zasadę miejsca świadczenia usług reguluje art. 28b ustawy o VAT. Zgodnie z nim miejscem świadczenia usług na rzecz podatnika: – jest miejsce, w którym podatnik będący usługobiorcą posiada siedzibę; gdy usługi są świadczone dla stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej podatnika, które znajduje się w innym miejscu niż jego siedziba – miejscem świadczenie jest stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej; – gdy usługobiorca nie posiada siedziby lub stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej – miejscem świadczenia jest miejsce, w którym posiada on stałe miejsce zamieszkania lub zwykłe miejsce 28b ustawy dotyczy usług świadczonych dla podatników. Miejscem świadczenia usług na rzecz podmiotów niebędących podatnikami zgodnie z art. 28c ustawy, jest co do zasady miejsce, w którym usługodawca posiada siedzibę działalności o VAT wyróżnia także katalog usług, dla których miejsce świadczenia ustala się w sposób szczególny, a więc inny niż w art. 28b ustawy o zasady miejsca świadczenia usług Usługi pośrednictwa – to miejsce, w którym dokonywana jest podstawowa transakcja ( art. 28d ustawy). Usługi wykonywane przez pośredników na rzecz podatników, opodatkowane są według zasady ogólnej, zgodnie z art. 28b ustawy, czyli w miejscu siedziby związanych z nieruchomościami – to miejsce położenia nieruchomości ( art. 28e), przy czym regulacje te dotyczą zarówno usług świadczonych dla podatników, jak i ostatecznych konsumentów (podmiotów niebędących podatnikami).PrzykładSpółka wykonała remont magazynu na terytorium kraju dla słowackiego podatnika. Usługa remontowa związana jest z nieruchomością, dlatego miejsce jej świadczenia (opodatkowania) znajduje się w miejscu położenia nieruchomości, czyli w Polsce (art. 28e ustawy o VAT).Usługa transportu towarów wykonywana na rzecz podatnika opodatkowana jest w miejscu siedziby usługobiorcy, lub też – jeśli wykonywana jest dla stałego miejsca prowadzenia działalności – w stałym miejscu prowadzenia działalności (art. 28b ustawy o VAT). Wyjątkiem są sytuacje, w których:nabywca jest polskim podatnikiem VAT, natomiast usługa w całości wykonywana jest poza terytorium Unii Europejskiej – wówczas przyjmuje się, że miejscem świadczenia jest terytorium znajdujące się poza Unią (art. 28f ust. 1a pkt 1 ustawy); jeżeli usługa transportu towarów jest wykonywana na rzecz podatnika z kraju trzeciego (spoza UE), ale transport w całości jest wykonywany na terytorium kraju, wówczas przyjmuje się, że miejscem świadczenia jest terytorium Polska firma wykonuje usługę transportu towarów z Polski do Rosji na zlecenie niemieckiego podatnika. Miejscem opodatkowania tej usługi będzie terytorium Niemiec – siedziba Na zlecenie polskiego podatnika, krajowy przewoźnik transportuje towary z Ukrainy do Rosji. Usługa nie podlega opodatkowaniu w Polska firma transportowa na zlecenie rosyjskiego przedsiębiorcy przetransportowała towary z Poznania do Warszawy. Miejscem opodatkowania usługi jest terytorium towarów wykonywany na rzecz niepodatnika (bez względu na to, gdzie znajduje się miejsce zamieszkania nabywcy), opodatkowany jest zgodnie z art. 28f ust. 2 ustawy o VAT, tj. w miejscu, w którym odbywa się transport, z uwzględnieniem pokonanych odległości. Wyjątkiem są sytuacje, w których:transport towarów rozpoczynający się i kończący na terytorium dwóch różnych państw członkowskich, wykonywany na rzecz niepodatnika jest opodatkowany w miejscu rozpoczęcia transportu towarów (art. 28f ust. 3 ustawy); w przypadku świadczenia, na rzecz podmiotów niebędących podatnikami w rozumieniu art. 28a, usług międzynarodowego transportu towarów środkami transportu morskiego lub lotniczego – miejscem świadczenia tych usług jest terytorium kraju (§ 4 pkt 2 rozporządzenia w sprawie VAT).Usług transportu pasażerów – miejsce, gdzie odbywa się transport, z uwzględnieniem pokonanych odległości; zgodnie z bez względu na status podatkowy nabywcy. Usług wstępu na imprezy kulturalne, artystyczne, sportowe, naukowe, edukacyjne, rozrywkowe lub podobne na rzecz podatnika – miejsce, w którym te imprezy faktycznie się odbywają( 28g Usług pomocniczych do usług transportowych oraz usług na ruchomym majątku rzeczowym – miejsce, w którym usługi są faktycznie wykonywane ( ustawy). Usług restauracyjnych i cateringowych – miejsce, w którym usługi są faktycznie wykonywane(art. 28i ustawy).Wyjątek!Jeżeli usługi restauracyjne i cateringowe są faktycznie wykonywane na pokładach statków, statków powietrznych lub pociągów podczas części transportu pasażerów wykonanej na terytorium Unii Europejskiej, miejscem świadczenia usług jest miejsce rozpoczęcia transportu pasażerów (art. 28i krótkoterminowego wynajmu środków transportu – miejsce, w którym te środki transportu są faktycznie oddawane do dyspozycji usługobiorcy (28j ustawy). Usług telekomunikacyjnych, usług nadawczych i usług elektronicznych na rzecz osób prywatnych – miejsce, w którym podmioty te posiadają siedzibę, stałe miejsce zamieszkania lub zwykłe miejsce pobytu (28k ustawy).Przykład Szwajcarska firma świadczy usługi elektroniczne dla osób niebędących podatnikami VAT zamieszkałych w różnych usługi elektroniczne świadczone są na rzecz osób fizycznych, które nie są podatnikami, a mają miejsce zamieszkania np. w Polsce, we Francji, w Niemczech i Portugalii, to zgodnie z art. 28k ustawy o VAT transakcje te będą opodatkowane odpowiednio w Polsce, we Francji, w Niemczech oraz Portugalii. W każdym z tych krajów usługodawca – podmiot ze Szwajcarii – powinien się zarejestrować lub skorzystać ze specjalnej procedury rozliczania VAT i zarejestrować się tylko w jednym z państw członkowskich niematerialne – świadczone są na rzecz podmiotów niebędących podatnikami, mających siedzibę albo stałe miejsce zamieszkania lub zwykłe miejsce pobytu poza terytorium Unii, to podlegają opodatkowaniu w miejscu, gdzie nabywcy niebędący podatnikami posiadają siedzibę albo stałe miejsce zamieszkania lub zwykłe miejsce pobytu (art. 28l ustawy).Przykład Polski przedsiębiorca sprzedał licencję na oprogramowanie na rzecz osoby fizycznej niebędącej podatnikiem, której miejsce zamieszkania znajduje się w Rosji. Polski podatnik, który wykonuje tego typu usługi, traktuje je jako niepodlegające opodatkowaniu w Polsce. Usług turystyki rozliczanych w systemie marży – miejscem świadczenia usług jest miejsce, gdzie usługodawca posiada siedzibę działalności gospodarczej – stałe miejsce prowadzenia działalności albo zwykłe miejsce pobytu ( ustawy); status usługobiorcy nie ma znaczenia. Obowiązek podatkowy dla usług niepodlegających opodatkowaniu w PolsceMimo, iż transakcja nie jest opodatkowana na terytorium Polski, ważne jest również ustalenie momentu, w którym powstanie obowiązek podatkowy. Ustawodawca w art. 109 ust. 3a ustawy o VAT postanowił, że podatnicy świadczący usługi, których miejscem świadczenia nie jest terytorium kraju, są obowiązani w prowadzonej ewidencji podać nazwę usługi, wartość usługi bez podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze, uwzględniając moment powstania obowiązku podatkowego określany dla tego rodzaju usług świadczonych na terytorium kraju. W przypadku usług, o których mowa w art. 28b, stosuje się odpowiednio art. 19 ust. 19a i art. 19 ust. 19a i 19b ustawy określają moment powstania obowiązku podatkowego dla importu usług. Odpowiednie ich zastosowanie do świadczenia usług poza terytorium kraju oznacza, że obowiązek podatkowy dla usług, których miejsce świadczenia określa się zgodnie z art. 28b (czyli dla usług świadczonych na rzecz podatników z innego państwa członkowskiego), powstaje z chwilą wykonania tych na poczet tych usług uiszczane będą zaliczki, to obowiązek podatkowy będzie powstawał z chwilą ich zwrócić uwagę na usługi, za wykonanie których ustalane są terminy płatności lub rozliczeń jeszcze przed zakończeniem ich świadczenia. W takim przypadku, zgodnie z art. 19 ust. 19a pkt 1 ustawy, uznaje się, że usługa została wykonana z upływem każdego okresu, do którego odnoszą się te płatności lub rozliczenia, do momentu zakończenia tych jeśli usługi świadczone są w sposób ciągły przez okres dłuższy niż rok, a terminy płatności nie upływają w danym roku, usługi uznaje się za wykonane z upływem każdego roku podatkowego, do momentu zakończenia tych usług (art. 19 ust. 19a pkt 2 ustawy).Przykład Polska firma przewozowa wykonała w dniu 6 stycznia 2013 r. usługę transportu towarów z Polski do Niemiec. Zleceniodawcą jest niemiecki podatnik. Termin płatności ustalono na 2 lutego 2013 podatkowy dla usług, do których stosuje się art. 28b, świadczonych na rzecz podatników podatku od wartości dodanej zobowiązanych do zapłaty podatku VAT, powstaje z chwilą wykonania usługi. Zatem obowiązek podatkowy powstał w tym przypadku 6 stycznia 2013 r. Unijna dyrektywa 2018/1910 dotycząca procedury call-off stock została wreszcie implementowana do polskiego porządku prawnego. Przepisy ustawy o VAT w tym zakresie weszły w życie z dniem 1 lipca 2020 r. Procedura call-off stock służy uproszczeniu rozliczeń związanych z przemieszczaniem towarów do magazynu położonego w innym państwie UE w celu ich późniejszej dostawy na rzecz nabywcy. Zastępuje ona dotychczas obowiązujące regulacje ustawy o VAT dotyczące magazynów konsygnacyjnych. Choć przepisy wspólnotowe odnoszące się do tej kwestii obowiązują już od początku roku, to ich wdrożenie w Polsce nastąpiło dopiero teraz na mocy ustawy zmieniającej z r. Przemieszczenie towarów do magazynu w innym kraju UE W świetle obowiązującego od lipca art. 13h ust. 2 ustawy o VAT przemieszczenie towarów w ramach procedury call-off stock z Polski do magazynu w innym państwie UE w celu ich późniejszej sprzedaży nie jest uznawane za WDT (tzw. nietransakcyjne WDT), jeśli: towary są wysyłane lub transportowane przez podatnika zarejestrowanego jako podatnik VAT UE lub przez osobę trzecią działającą na jego rzecz, z terytorium Polski na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju, przemieszczenie jest dokonywane w celu dostawy na dalszym etapie, po wprowadzeniu towarów do magazynu, podatnikowi podatku od wartości dodanej uprawnionemu do nabycia prawa do rozporządzania tymi towarami jak właściciel na podstawie wcześniej zawartego porozumienia między tymi podatnikami, podatnik wysyłający lub transportujący towary nie ma siedziby działalności gospodarczej ani stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium państwa członkowskiego, do którego przemieszcza towary; nabywca towarów jest zidentyfikowany na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium Polski, a jego nazwa lub imię i nazwisko oraz nr VAT UE nadany mu przez to państwo członkowskie są znane dostawcy w momencie rozpoczęcia wysyłki lub transportu; podatnik wysyłający lub transportujący towary zarejestruje przemieszczenie w ewidencji towarów zgodnej z art. 109 ust. 11c ustawy o VAT oraz poda nr VAT UE nabywcy w informacji podsumowującej, o której mowa w 100 ust. 1 pkt 5 ustawy. Korzyści dla podatnika wysyłającego towary do magazynu call-off w innym państwie UE W przypadku spełnienia ww. warunków podatnik wysyłający towary z Polski do magazynu położonego w innym państwie UE może uniknąć konieczności rejestracji dla celów podatku od wartości dodanej w celu rozliczenia tam nietransakcyjnego WNT oraz kolejno – dostawy krajowej dokonywanej na rzecz podmiotu pobierającego towary z tego magazynu. W ramach call-off stock dostawca rozlicza w takiej sytuacji jedynie WDT w Polsce. Dostawa jest zaś uznawana za wykonaną z chwilą przeniesienia prawa do rozporządzania towarami jak właściciel na nabywcę, o ile przeniesienie to nastąpi w terminie 12 miesięcy od wprowadzenia towarów do magazynu call-off. Przemieszczenie towarów do magazynu w Polsce Analogicznie, przemieszczenie towarów z innego kraju UE do magazynu call-off stock położonego w RP w celu w celu ich dostawy na późniejszym etapie nie jest uznawane za WNT nietransakcyjne po spełnieniu określonych przesłanek. Na zasadzie lustrzanej warunkiem zastosowania tutaj procedury call-off stock jest uwzględnienie przez podatnika podatku od wartości dodanej faktu przemieszczenia towarów w specjalnej ewidencji zgodnej z art. 54a ust. 1 rozporządzenia 282/2011 oraz podanie w informacji odpowiadającej informacji podsumowującej NIP PL nabywcy (por. art. 13a ust. 2 ustawy o VAT). W tym przypadku ustawa o VAT wymaga jednak dodatkowo złożenia zawiadomienia o prowadzeniu magazynu call-off stock w Polsce. Zawiadomienie powinno być przesłane w formie elektronicznej przez podatnika lub podatnika podatku od wartości dodanej do właściwego naczelnika urzędu skarbowego w terminie 14 dni od dnia pierwszego wprowadzenia towarów do magazynu w tej procedurze (art. 13f ustawy o VAT). Dostawy w okresie przejściowym W ustawie zmieniającej uregulowano również zasady zastosowania ww. preferencji do dostaw towarów zrealizowanych na warunkach właściwych dla procedury call-off w terminie od 1 stycznia do 30 czerwca 2020 r. (czyli przed wejściem w życie właściwych regulacji ustawy o VAT). Otóż, w przypadku wysyłki towarów z Polski do magazynu w innym państwie UE z zachowaniem warunków, o których mowa w art. 13h ust. 2 ustawy o VAT, uznaje się że doszło do przemieszczenia w ramach procedury call-off stock. Przy czym, dostawca zobligowany jest złożyć do 25 lipca 2020 r.: informację podsumowującą według nowego wzoru za styczeń, luty, marzec, kwiecień lub maj jeśli za te miesiące nie zostały złożone przez niego informacje podsumowujące na zasadach obowiązujących do końca czerwca Nowy wzór, o którym mowa wyżej, został określony w Rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia r. w sprawie informacji podsumowującej o dokonanych wewnątrzwspólnotowych transakcjach i przemieszczeniach towarów w procedurze magazynu typu call-off stock; korektę informacji podsumowującej za styczeń, luty, marzec, kwiecień lub maj w sytuacji gdy dostawca złożył za te okresy informacje podsumowujące korzystając z wcześniej obowiązującego formularza. Analogicznie, procedura call-off może mieć zastosowanie do przemieszczeń towarów z innego państwa UE do magazynu położonego w Polsce wykonanych w okresie od stycznia do końca czerwca 2020 r., o ile spełnione zostały warunki z art. 13a ust. 2 ustawy o VAT. W sytuacji gdy do takiego magazynu zostały wprowadzone towary i przed 1 lipca towary te nie zostały z niego wyprowadzone, podatnik lub podatnik podatku od wartości dodanej prowadzący magazyn powinien złożyć zawiadomienie, o którym mowa w art. 13f ustawy o VAT (jest na to 14 dni od wejścia w życie ustawy zmieniającej z 28 maja 2020 r.). W działalności każda sprzedaż powinna być odpowiednio udokumentowana. Najczęściej za pomocą faktury. Dotyczy to także przedsiębiorców zwolnionych z VAT, którzy za sprzedany towar lub usługę powinni wystawić fakturę bez VAT z informacją o podstawie zwolnienia. Na skróty Ordynacja podatkowa, a faktura podatnika zwolnionego z VATUmieszczanie na fakturze informacji o podstawie zwolnienia z VAT Ordynacja podatkowa, a faktura podatnika zwolnionego z VAT Podatnicy korzystający ze zwolnienia z podatku od towarów i usług od 2013 roku posiadają możliwość wystawiania faktur. Art. 87 par. 1 Ordynacji podatkowej mówi, że podatnik, który prowadzi działalność gospodarczą ma obowiązek wystawić rachunek za dokonaną sprzedaż lub wykonaną usługę jeżeli kupujący lub usługobiorca będzie tego żądał, a z odrębnych przepisów nie wynika obowiązek wystawienia faktury. Takim odrębnym przepisem jest art. 106b ustawy o VAT, który mówi, że obowiązkiem podatnika rozliczającego się z VAT jest udokumentowanie sprzedaży towarów lub wykonania usług za pomocą faktury VAT zawsze wtedy kiedy jego kontrahentem jest inna firma lub na każde żądanie nabywcy jeżeli jest nim osoba prywatna. Podatnicy zwolnieni z VAT muszą wystawić fakturę odbiorcy za każdym razem kiedy on o to na fakturze informacji o podstawie zwolnienia z VAT Art. 106e ust. 1 pkt 19 odnosi się bezpośrednio do podatników zwolnionych z VAT. Działając zgodnie z nim, przedsiębiorca wystawiający fakturę powinien umieścić na niej informację o podstawie zwolnienia z VAT. Ustawa zawiera kilka możliwości podstaw zwolnienia: zwolnienie ze względu na zakres wykonywanych czynności (art. 43 ust. 1) zwolnienie ze względu na szczegółowe przepisy (art. 82 ust. 3) zwolnienie ze względu na nieprzekroczenie limitu wartości sprzedaży w ub. roku podatkowym (art. 113 ust. 1 i 9). Analizując powyższe przepisy należy dodatkowo oprócz ustawy o VAT zwrócić uwagę na zapisy zawarte w Rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 3 grudnia 2013 roku w sprawie wystawiania faktur, a zwłaszcza na rozdział drugi tego rozporządzenia („Przypadki, w których faktury mogą zawierać zakres danych węższy niż określony w art. 106e ustawy oraz zakres tych danych”).W par. 3 pkt 3 zostały wskazane elementy, które koniecznie muszą znaleźć się na fakturze podatnika, który korzysta ze zwolnienia ze względu na limit wartości sprzedaży. Kompletna lista danych, do których odnosi się pkt. 3 dostępna jest w pkt 1. Wynika z niej, że niezbędne elementy, które powinny widnieć na fakturze zostały wymienione w lit. a-g. Są to: data wystawienia kolejny numer dane osobowe i adresowe podatnika i nabywcy nazwa (rodzaj) towaru lub usługi miara i ilość towarów, zakres wykonanych usług cena jednostkowa towaru, usługi kwota należności ogółem. Pkt 3 nie wymienia elementu lit. h jako obowiązkowego, który powinna zawierać faktura („wskazania przepisu ustawy, aktu wydanego na podstawie ustawy, przepisu dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej – Dz. Urz. UE L. 347 z str. 1 z późn. zm. lub innej podstawy prawnej, zgodnie z którą podatnik stosuje zwolnienie od podatku”). Z powyższego wynika, że podatnik, który nie rozlicza się z podatku VAT ze względu na nieprzekroczony limit wartości sprzedaży nie ma obowiązku umieszczania na fakturach informacji o podstawie zwolnienia. Data publikacji: 2020-05-06, autor: FakturaXL

art 109 ust 1 ustawy o vat